เดินกลับบ้าน ...

การกลับบ้านอีกครั้งทำให้รู้ว่า น้ำลดลงไปเยอะเหมือนกันนะ ตั้งแต่ถนนใหญ่ไปจนถึงหน้าบ้าน มากบ้าง น้อยบ้าง ก็แล้วแต่ เอาเป็นว่าลดก็แล้วกันเนอะ ... จาก 5 แยกลาดพร้าว จนถึงตีนสะพานข้ามแยกเกษตร ถนนแห้ง และเหม็นมาก กลิ่นเหมือนตู้ปลาเลย พื้นก็มีแต่โคลนแห่ง ๆ เต็มทุกพื้นที่ ข้ามสะพานมองลงมาที่ถนน น้ำยังคงมีให้เห็นตรง 4 แยกเกษตร แต่สูงแค่ไหนไม่รู้ ลงสะพานมาน้ำก็มีเรื่อย ๆ แต่ยังดีที่ได้เห็นฟุตบาทบ้างแล้ว ... หลังจากคราวก่อนนั่งเรือเข้าบ้าน แต่วันนี้เดิน ๆๆ ... วันนี้มีเพื่อนเดินด้วย น้องส้ม ... น้องส้มเป็นแควนขับโรส คุยกันว่าจะกลับบ้าน แล้วน้องส้มบอกว่า ยังไม่ได้เจอน้ำเลย อยากเจอ (แกจะอยากเจอน้ำเน่าทำไมเนี่ย) ...

เริ่มจากปากซอยบ้าน ระดับน้ำลดลงไปเยอะเลย ลงมาเหลือแค่ไม่เกินเหนือเข่า ... เข้ามาในซอยก็สลับกันไประหว่างเหนือเข่ากับครึ่งแข้ง แต่พอถึงจุดที่ทำถนนใหม่ ยกสูงนี่ถนนเกือบแห้งแล้วล่ะ มีน้ำให้เดินพอรำคาญพวกเศษใบไม้ ขี้ดิน เศษขยะให้ได้สะบัดเป็นระยะ เรื่อยไปจนถึงหน้าบ้านเลยล่ะ แวะซื้อน้ำแข็งซะหน่อยก่อนเข้าบ้าน เพราะเราแอบมีโค้กซ่อนอยู่ อิอิ

น้ำถอยออกมาจนอยู่หน้าประตูบ้านแล้วก๊าบ ^^ ... คราวก่อนกลับบ้าน มีทั้งกะละมัง ถังน้ำมัน ลอยมาอยู่หน้าบ้าน แต่พอน้ำแห้ง ดันมีรองเท้าใครไม่รู้อยู่หน้าบ้าน แถมมาแค่ข้างเดียวด้วยนะ (อีกข้างไปไหนอะ เหงาแย่เลย อิอิ) ... รอยน้ำก็เป็นคราบขี้ดินพอให้เห็นอยู่บ้าง ตู้จดหมายคราวนี้อยู่ดีมีสุข ไม่มีการเปิด (แล้วคราวที่แล้วใครเปิดหว่า) ... ประตูใหญ่เปิดยากมาก สงสัยจะมีดินไปเกาะแน่ ๆ (ไว้ได้กลับบ้านจะล้างให้น้า)

เข้าบ้านไปก็ได้เวลาเดินสำรวจพอให้รู้ว่าไม่มีอะไรแปลกไป จากนั้นก็เดินขึ้นไปบนห้อง พอล้างหน้าล้างขาเสร็จ คุณน้องส้มก็สั่งให้ทายาแก้คัน (เก๊ายังไม่คันเลยนะ ทายาจำไมอะ) เอาล่ะ คุงเภสัชสั่งยาให้ ถ้าไม่จัดไปคาดว่าจะโดนตี 555+

นอนกลิ้งเกลือก เดินไปหยิบของที่แม่สั่ง ทั้งซองจดหมายและยา ดูทีวี จนหิวแว้วล่ะ จะต้มมาม่ากินก็กะไรอยู่เลยตัดสินใจกลับออกมาเหอะ ไปหาไรกินที่เซงทั่งกัน ... ปิดทุกสิ่งอย่าง แล้วก็เดินกลับกันออกมาทางเดิม

วันนี้ถือว่าโชคดีพอควรเลยล่ะ เพราะว่าตอนเดินเข้าบ้าน รถกะบะของร้านขายน้ำแข็งเจ้าประจำก็ป่านมา เรียกขึ้นรถให้ไปลงใกล้ ๆ ถึงจะระยะทางไม่ไกล แต่ก็ได้พักขาไปเยอะเลยล่ะ ^^ ... แถมตอนขากลับก็เจอรถ 4 wheel คันนึง เค้ากำลังจะออกไปเซงทั่งพอดี แต่ว่าในรถคนเต็มหมดแล้ว ก็เลยเปิดกระจก 2 บานให้เรา 2 คนเกาะรถออกไปด้วยกัน แล้วพอคุยว่าจะไปเซงทั่งเหมือนกัน พี่เค้าก็ถามว่าจะเกาะไปจนถึงเซงทั่งเลยมั้ย ... เออ จะดีหรอคะพี่ ตอนพี่ขับในน้ำก็คงไม่เร็วอะ พอจะไหวอยู่ แต่ถ้าไปถึงโน้น คาดว่าคงได้กิ้งอยู่แถวนี้แน่ ๆ ... หันไปมองหน้าน้องส้มแล้วเราก็ตกลงใจว่า ออกถนนแล้วหนูไปเรียกรถเมล์ไปเองดีก่ามั้งคะ ยังไม่อยากเป็น Spiderman

Special Thanks : ขอบคุงน้องส้ม ที่เดินไปเป็นเพื่อนนะ แถมยังมานั่งรอก่อนเวลา (แล้วเค้าก็มาสายด้วยอะ) ขอบคุงคุณลุงร้านขายน้ำแข็งที่จอดเรียกให้ขึ้นรถนะคับ แล้วจะไปซื้อน้ำแข็งบ่อย ๆ น้า สุดท้าย ขอบคุณพี่รถ 4 wheel ทะเบียน วณ 455 แม้ว่าพี่จะมีคนเต็มรถแล้วแต่ก็ยังให้เราเกาะออกไปซะไกลเลย นี่ถ้าหนูเป็น Spiderman หนูจะเกาะไปจนถึงเซงทั่งแล้วละคับ ^^