วันศุกร์ที่ 7 ธันวาคม 2550

หายไปซะหลายวัน จนพี่ส้มบอกว่าหนูดองได
จิง ๆ กะจะให้มันกลมกล่อมก่อนนะเนี่ย อิอิ

เมื่อศุกร์ที่แล้วก็เลยได้ไปเยี่ยมน้องสาวอย่างที่ตั้งใจไว้
เพื่อนที่แสนดีก็นัดแล้วก็เลทซะได้ใจ นัดบ่าย แต่โผล่ามา 6 โมงเย็น
น้องก็โทรมาตามตั้งแต่บ่าย 2 เลยเหอะ ... แถมขู่อีกว่าถ้าไม่มาตอนนี้จะออกไปซิ่งแล้วนะ
ค๊าบ ... คุณน้องที่เคารพ จาออกไปเดี๋ยวนี้ละก๊าบบบ
ทำไมช่วงนี้เจอแต่ผู้หญิงดุ ๆ ทั้งนั้นเลย อิอิ

น้องผอมไปมาก ๆ ... เหมือนจะเหลือแต่กระดูก ...

ด้วยความที่ไม่ได้สนิทกับน้องเท่าไหร่นัก ... ถึงจะเห็นกันตั้งแต่เด็ก ๆ ก็เถอะ
แต่จะว่าไป น้องจะสนิทกับเพื่อนหนูมากกว่า ... เอ เป็นรุ่นพี่ และเพื่อน (สงสัยหนูไปปีนเกลียว อิอิ)
เอจะสนิทกับอาจารย์และน้องมากกว่า เพราะปกติหนูไม่ค่อยคุย แค่เอชวนไปไหนก็ไป
เหมือนกับว่ากึ่ง ๆ โดนลากไปอะนะ ... แต่ยังไงก็รักและเคารพอาจารย์เหมือน ๆ กับมันนี่แหละ
น้องก็เป็นลูกสาวของอาจารย์คับ ก็เลยเจอกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ ... เคยเล่นด้วยนิดนึงมั้ง
แต่ถ้าเรื่องคุยละยกให้เพื่อนเอเถอะคับ ... ก็เลยเหมือนหนูไม่ค่อยจะได้ผูกพันกับน้องเท่าไหร่

พออยู่ด้วยกัน 2 คนก็เลยไม่รู้ว่าจะคุยอะไร ... แต่แปลก น้องชวนคุยตลอดเลย
เล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้ ... ตั้งแต่ตอนนี้ตัวเองอาการเป็นยังไง ทำใจได้แค่ไหน
หมอตรวจแล้วเป็นไง พระทักมาว่ายังไงมั่ง ... รวมไปถึงเรื่องแฟน
ค้นรูปมาให้ดูจนจะหมดห้องแล้วมั้ง แต่ก็ยังคงค้นต่อไป
พอเพื่อนเอมาถึงก็เลยปล่อยให้น้องคุยกับเพื่อนไป ... แต่ก็ไม่วายจะมากัดฉานนะเพื่อน

ก่อนจะกลับบ้าน ... น้องเดินเข้ามากอด แล้วบอกว่า คิดถึงนะพี่ ...
ความรู้สึกตอนนั้นมันบอกไม่ถูกเลย ... ใจหายขึ้นมาซะงั้น
มันดูวูบ ๆ ยังไงแปลก ๆ ... ตั้งแต่เด็กจนโต ถ้าไม่ใช่จูงมือน้องข้ามถนน ก็ไม่เคยสัมผัสกันเลย
แต่วันนั้นน้องเดินเข้ามากอดเอง ... มองหน้าเพื่อน ... แล้วน้องก็ไปกอดเอ แล้วก็พูดเหมือนกัน
ต่างคนต่างไม่พูดอะไรจนถึงรถ ...

เอโทรมาตอนขับรถกลับบ้าน ... เรารู้สึกเหมือนกันคือวูบ ๆ หวิว ๆ
อาจเป็นเพราะเรารักน้องมากก็ได้ ...
หนูไม่เคยคิดเลยว่าน้องจะรักเรามากขนาดนี้ ...
ความผูกพันนี่มันมีพลังมากมายขนาดนี้เลยหรือ ...
น้องสาว ... พี่ก็รักและคิดถึงแกเสมอนะ ... แล้วไว้เจอกันใหม่นะน้อง

ผ่านๆๆ ... ไม่ไหว แค่คิดถึงวันนั้นก็จะแย่ เหอะๆๆ

วันอาทิตย์ ... นั่งทำงานไปเรื่อย ๆ ไม่เจอเธอมา 3 วันละ
คิดถึงนะ แต่มิบังอาจจะโทรไป ... 555
เห็นเธอออน msn เข้ามาก็เลยทัก แต่ว่าเธอมะตอบ ... ป่อยยยย
แต่ว่าเธอโทรมาแทน ... ถามว่าไปเดินฟิวเจอร์กันมั้ย ... มีหรือจะไม่ไป อิอิ

หนูไปถึงก่อนนิดหน่อย ... พอเธอมาถึงก็หากันไม่เจออีก 555
คนไม่เคยเดินฟิวเจอร์ทั้งคู่อะนะ ... โทรหากันอยู่ซะหลายรอบ
เจอหน้ากันก็โดนเลย ... นี่แกไปบวชมาหรือไง ... คือว่าเพิ่งไปตัดผมมาอะนะคับ
มันน่าเกลียดขนาดนั้นเลยหรอ ...

เดินเที่ยวนิดหน่อยแล้วก็ไปหาไรใส่ท้องกันคับ ... พออิ่มก็แยกกันไป
ความสุขนี่มันแป๊บเดียวเองเนอะ เหอะๆๆๆ

วันอังคาร ... นัดน้องกี้ ... น้องที่เชียงใหม่ไว้
พอดีว่าน้องเค้าลงมาเที่ยวกรุงเทพพอดี เลยขอเจอหน้ากันซะหน่อย
ปกติคุยกันไม่ผ่านตัวหนังสือก็ได้ยินแต่เสียง ... แถมยังจะให้น้องเค้าช่วยถ่ายรูปใหม่
งานนี้เลยขอพาไปเลี้ยงข้าวซักมื้อเถอะน่า ...
แต่เชียงใหม่ก็ไม่ต่างจากกรุงเทพอะนะ ... ก็เลยให้น้องเลือกเถอะคับ

แปลกมั้ยที่คนเราอยู่ต่างที่ ... และดูเหมือนจะไกลแสนไกล
กลับได้มารู้จักกัน ... คุยกัน จนสนิทกันได้ขนาดนี้ ... โลกมันแคบแล้วจริง ๆ

แยกจากน้องปุ๊บ พี่เก้สุดหล่อก็โทรมา ... ถามว่าอยู่ไหน
พอบอกว่าอยู่มาบุญครองแค่นั้นแหละ ... แกอยู่นั่นเลยนะ ชั้นกำลังจะไป
ก้อได้ ๆ ... เลยรออยู่ที่สยาม นั่งอยู่ที่ true ซะเลย
เปิดเนตเล่น hi5 มันซะงั้น ...

พี่เก้มาถึงก็ชวนเดินดูของ ... พี่คับ ได้ข่าวว่าพี่แมน ไหงดูต่างหู เหอะๆๆ
ไม่รู้ซิ หนูมะเคยดูไรแบบนี้เลยเหอะ 555
แล้วคิดสภาพ ... คนไม่เคยเดินร้านแบบนี้เลยทั้งคู่ มาเดินหาต่างหู
เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ต่างหูของน้องหาย ...

วันพุธ ... วันพ่อ ... แต่หนูมะอยู่กับพ่อ ...
เรื่องของครอบครัว ... บางทีก็ไม่ได้ดูสวยงามเสมอไป

โทรหาพี่สาวเธอเพื่อจะนัดแนะเรื่องวันพรุ่งนี้คับ แต่ว่า ... คุยกันไปคุยกันมา
พี่สาวเธอบอกว่า เธอจะไปหาที่บ้าน ... แล้วหลานก็อยู่บ้านด้วย
เออ ... แล้วมันยังไงต่อนะ ลืม 555 ... รู้ตัวอีกทีก็รับปากพี่สาวเธอว่าจะไปหาที่บ้านแล้วคับ

ไปถึงตั้งแต่บ่ายโมง ... นั่งเล่นกับหลานจนเหงือแตกกันเลยทีเดียว
พี่สาวเธอก็ทำอาหารให้ทาน ... แถมให้เรากินแข่งกับหลานอีก
พอเรากินน้อยก็หันมาดุเรา ... ดุหลานเถอะคับพี่ หนูอ้วนพอแล้ว อิอิ

เย็น ๆ เธอก็โทรมาหาพี่สาวคับ ... พอเธอรู้ว่าหนูอยู่บ้านพี่สาวปุ๊บ
พี่สาวเธอก็ส่งโทรศัพท์มาให้หนูคุยเลย เธอเลยถามหนูว่า ... แกเป็นญาติฝ่ายไหนของชั้นเนี่ย
เออ ... นั่นซิ ไปเป็นญาติฝ่ายไหนหนอ อิอิ ... ไม่รู้ละ รู้แต่ว่าหลานติดหนูแล้วก็แล้วกัน 555

ใกล้จะมืดแล้วคับ ... คุณพ่อของบ้านก็โทรมา บอกว่าจะพาไปกินข้าวข้างนอก
หนูก็เลยว่าจะลากลับ ก่อนที่เธอ และคุณพ่อจะมา ... แต่ว่าพี่สาวเธอก็ไม่ยอมซะงั้น
แถมบอกคุณพ่อไปอีกว่าจะพาเพื่อนลูกชายไปกินข้าวด้วย (ได้ข่าวว่าหนูเป็นเพื่อนน้องสาวพี่นะคับ เหอะๆๆ)
และแล้วก็ต้องไป ... ไปเป็นญาติข้างไหนเนี่ย 555

คุณพ่อ คุณแม่ และ คุณลูก เค้าก็นั่งข้างเดียวกันคับ ... หนูก็เลยตั้งนั่งข้าง ๆ เธอ
พี่สาวเธอมองหน้าหนูแล้วก็ขำ ... สั่งแต่ให้กินๆๆๆๆ
ไม่พอ มีหันไปสั่งให้น้องสาวตักมาให้อีก ... คือ ... อยากบอกว่าแค่นี้ก็กินไรมะลงละ เขิล อิอิ
ส่วนหลานชายก็จะมุดมานั่งด้วย ... แต่โดนคุณพ่อจับมัดไว้ฝั่งโน้นซะก่อน (ไม่มาช่วยเพื่อนเลยนะ)

ได้เวลาแยกย้าย ... บ้านพี่สาวก็กลับกันหมดแล้วคับ
เธอ ... คืนนี้ต้องเดินทางไปต่างจังหวัดกับเพื่อน ๆ
หนูตั้งใจว่าจะไปส่งอยู่แล้ว ... ส่งทั้งฝูงแหละ ไม่ได้ไปส่งแต่เธอคนเดียวนะ (รู้นะคิดไรอยู่ อิอิ)
เธอก็เลยโทรมาถามอีกทีว่าจะไปส่งแน่เป่า ... แน่ ๆ ซิ ไม่ได้หรอก อิอิ
เธอเลยบอกให้หนูเอารถตัวเองไปเก็บที่บ้าน แล้วเธอจะมารับ
จะได้เอารถเธอกลับมาจอดที่บ้านหนู ... ได้ซิคับ ดูแลรถให้ตอนเธอไม่อยู่ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ

เธอแวะมารับที่หน้าปากซอยตอน 3 ทุ่มกว่า ๆ ... ไปถึงจุดนัดขึ้นรถตั้งแต่ยังไม่ 3 ทุ่มครึ่งดีเลยมั้ง
แล้วเพื่อน ๆ เธอก็ค่อย ๆ มากันทีละคน 2 คนจนครบทีม ... ได้เวลาเธอกับเพื่อน ๆ ก็ออกเดินทาง
ส่วนหนูก็ขับรถเธอกลับมานอนกอด ... ไม่ใช่ซิ ... กลับมาจอดที่บ้านคับ

วันพฤหัส ... วันนี้หลานชายจะไปสอบสัมภาษณ์เข้า ป.1
พี่สาวเธอก็เลยหาคนไปเป็นเพื่อน ... เธอบอกหนูว่าถ้าไม่ว่างก็ไม่เป็นไร
แต่หนูเต็มใจนะ ... ส่วนนึงอาจจะเป็นเพราะเธอหนูไม่เถียงหรอก
แต่อีกส่วนมันเป็นเพราะหลาน ... ทำไงได้ล่ะ หลงรักหลานเธอแล้วนี่ อิอิ

ตื่นกันตั้งแต่ตี 5 หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ ยังไม่ได้นอนเลยเหอะ
แต่ก็ขับรถไปถึงบ้านพี่สาวเธออย่างปลอดภัยคับ
ไปถึงพี่ท่านก็จะให้กินอีกแล้ว ... จะดีหรอคับ หนูยังไม่ตื่นเลยเหอะ 555

ด้วยความที่รีบมาก กลับไปไม่ทัน แล้วก็กลัวรถติด ก็เลยไปถึงกันตั้งแต่ 7.30 น. เลย
ตึกเค้าก็ยังไม่เปิดดี แถมไม่มีใครเลยอีกตะหาก ... งานนี้เลยได้เป็นคิวแรกเลยเชียว
พอถึงเวลาเค้าเรียกไปสัมภาษณ์ก็เลยเสร็จเร็ว ... 9.00 น. ก็เสร็จเรียบร้อย
ตอนแรกหลานว่าจะลาทั้งวัน แต่พอเห็นว่าเสร็จเร็วก็เลยได้กลับไปเรียนต่อ
ส่วนหนูก็ขอตัวกลับบ้านละคับ ... ตอนนี้ย้วยสุด ๆ 555

ตกเย็นเลยออกไปดูหลานเรียนว่ายน้ำดีกว่า ... สัญญาไว้ว่าจะไปดูก็ต้องไป
แอบเพลียเล็กน้อย แต่พอเห็นหลานแล้วก็ตื่นเองซะงั้น 555
ขอบอกว่าหลานซนมาก ๆ และสนุกกับการเล่นน้ำสุด ๆ
นี่ถ้าไม่โดนไล่ให้ไปอาบน้ำคงไม่ยอมขึ้นง่าย ๆ แน่นอน อิอิ

วันนี้ ... ไม่ได้ทำไรเลย
ตื่นมาก็อาบน้ำ ... เอารถเธอออกไปเติมน้ำมันให้เรียบร้อย
กลับมารอแม่เพื่อออกไปทำธุระ แล้วก็กลับมานอน ...
ว่าแล้วก็ไปอ่านไดพี่ ๆ ดีกว่า อิอิ

     Share

<< 29 พ.ย. 50วันจันทร์ที่ 17 ธันวาคม 2550 >>

Posted on Fri 7 Dec 2007 19:53

 

 
  
 




พี่จ๊ะพี่จ๋า
พี่ส้ม
พี่นก น้องนิ๊งหน่อง
พี่แอน
พี่ต้า


12/04/08 - หัวหิน ... เป็นถิ่นฝนตก ก๊ากกกกก
14/03/08 - ถ้าสามารถรู้ล่วงหน้าได้ว่าจะตายในอีก 24 ชั่วโมง ข้างหน้า ... คุณจะทำอะไร ?
06/03/08 - มาทำไม ...
19/02/08 - เหงาดีเนอะ
13/02/08 - หัวใจ หรือ หัวคิด ???
07/02/08 - ปั่นจักรยานชมเมืองโบราณ
06/02/08 - ต.ต๊อบ ... คุงหลานชาย
04/02/08 - สติจ๋า ... กลับมาเถอะ
28/01/08 - ควันที่ลอยต่ำ
20/01/08 - ถึงเธอ ...
19/01/08 - ถึงเธอ ...
13/01/08 - (วันนี้มะมีชื่อ อิอิ)
12/01/08 - ฝัน ฝัน ฝัน ...
11/01/08 - บททดสอบ # 2
08/01/08 - ขอโทษ
06/01/08 - บททดสอบที่ทรมาน
Happy New Year 2008 ก๊าบบบ
วันเสาร์ที่ 22 ธันวาคม 2550
วันจันทร์ที่ 17 ธันวาคม 2550
วันศุกร์ที่ 7 ธันวาคม 2550
29 พ.ย. 50
มะด้ายดองไดนะ แค่มะชะบายยยย
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม
เรามันก็แค่เด็กขี้กลัว ...
ฉันคิดถึงเธอ ...
เธอคงหายโกดแล้ว ... มั้งนะ
เมื่อไหร่จะเชื่อละค๊าบบบบ
เหนื่อย ... เอ๋อ ... เบลอ ...
คือผมแอบชอบคุณ ... อยู่ อิอิ
เจ็บจังเลย ...
เหมือนเดิมเลย ... 555
กลับมาแล้วคับ ... หมูน้อยรายงานตัวคับผม
Happy Birthday to Me
ลึก ๆ ก็ยังแคร์ + เธอ ... คนนั้น
หายไปซะนาน คิดถึงกันมั่งมั้ยคับ
23/08/07 วันดี ๆ
22/08/07 ผ่านไปอีกวัน
17/08/07 ยิ้ม ... ทั้งน้ำตา
16/18/07 คิดมาก



Comments

สวัสดีครับพี่หมู หายไปนานมากกกกกกกกกกกกก จนผมนึกว่าเราลืมกันไปซะแระนะคับเนี่ย

ยังคงเป็นผุ้ชายที่คิวยาวเหมือนเดิมนะครับ

ไม่มีวันไหนว่างเลยนะเนี่ย ตั้งก่าผมอ่านมา

พักผ่อนบ้างเน้อ อย่ามีน้องเยอะหล่ะค้าบ เดวจะดูแลมะทั่วถึงน้า

แง่มๆ
tumm   
Sun 16 Dec 2007 18:40 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn