วันที่ 40 , 41 , 42 ...

3 วันที่ผ่านมา ... อยู่แต่กับน้อง ๆ ที่ไม่ค่อยได้เจอ
เริ่มจากวันจันทร์ที่ต่ายโทรมาชวนออกไปกินข้าว ...
น้องเค้าจะเลี้ยงวันเกิด จริง ๆ เกิดตั้งแต่ 28 เดือนที่แล้ว
แต่หาเวลามารวมตัวกันไม่ได้ ... น้องมันคงงานยุ่ง ส่วนพี่ก็จิตป่วย
ได้เวลาเลยขอรวมตัวกันซะหน่อย

ไปกินกันที่ FUJI ... เราไม่ได้คุยตามประสาพี่น้องแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ
คิดถึงวันเวลาเก่า ๆ ... นี่ถ้าซิ่ม ตุ้ม แตน พี่เก้ มาด้วยก็ดีซิ คิดถึงวันเก่า ๆ ...
หลังจากกินข้าวเสร็จต่ายก็เลยมานอนค้างที่บ้าย ปล่อยให้จอยมันกลับไปหาที่รักมัน 555

ก่อนกลับแวะซื้อหนังกลับมาดูด้วย แต่ต่ายมันก็อึดดีจริง ๆ (ประชด) หนังยังไม่ถึงครึ่งเรื่องมันหลับนำไปซะละ
เอาเหอะ น้องมันคงจะเหนื่อยอยู่หรอก ใครจะเหมือนเราละ ยิ่งดึกยิ่งนอนไม่หลับ
พระอาทิตย์ไม่ยิ้มกลางกะบาลนอนไม่ได้

พอวันต่อมาตื่นก็สาย แถมไอ้จอยยังลืมนัดอีก ... กว่าจะรวมตัวกันได้ก็บ่าย 3 แล้ว
ออกไปกินส้มตำ แล้วก็เลยออกไปส่งต่ายที่เซ็นทรัล ...

ได้เวลาที่เราจะเริ่มเก็บทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของเค้าเข้ากล่อง และให้มันเป็นความทรงจำที่ดีซะที
เริ่มจากกรอบโทรศัพท์ที่มีสติ๊กเกอร์เค้า ... จริง ๆ จะลอกทิ้งซะก็ำได้ ...
แต่แปลกนะที่รู้สึกว่าอยากจะเห็นมันอีก อยากให้มันอยู่ตรงนั้น ... เค้าเป็นคนเอาไปติดเอง
ที่ห้อยโทรศัพท์ ... คงจะต้องห้อยไว้ก่อน อีก 2 วัน ให้เจอเค้าเสร็จแล้วคงจะถอดเก็บไว้
เค้าเคยบอกว่า ... ถ้ามันเสีย หรือว่าหายไป เค้าไม่เสียใจหรอก และเค้าจะเอาให้ใหม่ ...
แต่ในความรู้สึกคืออยากให้มันอยู่กับเราไปตลอด ไม่อยากให้มันหายไป ...
และตอนนี้ ... เค้าคงไม่ใส่ใจแล้วล่ะว่ามันจะอยู่หรือไม่ ... เราถึงอยากเก็บไว้
รู้มั้ยว่าทุกครั้งที่ได้จับมัน ... มันเหมือนเค้ายังอยู่กับเรา ... หลังจากที่เจอ มันคงจะอยู่ที่หัวเตียงแล้วล่ะ
รูปเค้าที่อยู่ในมือถือ ... ตอนนี้ก็เอาออกหมดแล้ว ... ไม่อยากให้ใครมาเปิดเจอ
ภาพทุกภาพ อยู่แค่ในใจก็เพียงพอแล้วละมั้ง ... จะมีเหลือก็เพียงรูปที่ต้องเปิดเครื่องเท่านั้นถึงจะเห็น ...
รูปในกระเป๋าตังค์ ... คงเป็นสิ่งเดียวที่จะขอเก็บไว้ที่เดิม เราไม่ได้ไปเปิดกระเป๋าให้ใครดูนิ ...
เค้าบอกว่าเค้าเลือกรูปนี้ให้เราว่าเค้าชอบรูปนั้น ...

ตอนไปส่งต่ายเลยเดินไปซื้อกรอบมือถือใหม่ ... เพื่อที่จะเก็บกรอบอันนี้ไว้แบบที่มันเป็นอยู่
พอคิดว่าจะเก็บของเค้า ... พอเดินผ่านไปในที่ ๆ เคยไปด้วยกัน มันก็กลับมองเข้าไปเหมือนจะหา
ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเค้าก็ไม่ได้อยู่ตรงนั้น ... แต่ก็มองเหมือนคนเหม่อลอย ...

กลับมาถึงบ้านก็รีบเปลี่ยนกรอบ เอาอันเก่าเก็บไว้ลิ้นชักหัวเตียงอย่างที่ตั้งใจไว้
เปลี่ยนรูปที่หน้าจอให้เป็นรูปการ์ตูนซะ รูปในเครื่องก็ลบออก ... แต่ที่ห้อยก็ยังคงเดิมไว้อย่างนั้น
เสียงเรียกเข้าเมื่อก่อนเคยเป็นเสียงเค้า ... ก็คงต้องเปลี่ยน ... เหลือแต่เวลาที่เค้าโทรมา มันจะเป็นเสียงเค้า
แต่มันจะได้ดังอีกซักกี่ทีกัน ...

วันนี้ตื่นสาย นอนเหมือนคนตายซาก ... ไม่อยากลุก ไม่อยากทำอะไร
เริ่มมาเลือกในเอ็มว่าจะคุยกับใคร ไม่คุยกับใครบ้าง ... ไม่ได้อยากเลิกคบ หรือโกรธอะไร
แต่ถ้ายังคุยกับคนกลุ่มเดิม ๆ เราคงจะทำใจได้ยาก ... ขอเวลาตั้งตัวก่อนละกันนะ พร้อมแล้วจะกลับไปคุยด้วย
เหลือแค่ไม่กี่คนที่ยังคงคุยด้วย ... ก็คนแค่ไม่กี่คนนี่แหละที่อยู่กับเราจนถึงวันนี้ ... ที่เหลือช่างมันก่อนแล้วกัน

อยากลืมเรื่องราวทุกอย่าง ... เหนื่อยที่จะจดจำ และนำกลับมาทำให้เราเองนี่แหละที่มีน้ำตา
ทุกครั้งที่เห็นหรือคิดถึงอะไรที่เกี่ยวกับเค้า เราเองนี่แหละที่หมดแรงไปเฉย ๆ ...

ณุตราโทรมาบอกว่าคอมเจ๊ง จะมาหา ... อยากมาก็มาเหอะน้อง
พี่ก็ช่วยได้แค่ดึงข้อมูลออกมาให้ ที่เหลือน้องต้องไปช่วยตัวเองแล้วละนะ 555

ทุกครั้งที่คิดถึงวันเก่า ๆ ... มันทำให้เรายิ้มได้กว้างกว่าใคร และเหงาแทบขาดใจได้ในเวลาเดียวกัน
คิดถึง ...

     Share

<< วันที่ 38 , 39 ...วันที่ 43 ... >>

Posted on Thu 9 Jul 2009 2:05

 

 
  
 




พี่จ๊ะพี่จ๋า
พี่ส้ม
พี่นก น้องนิ๊งหน่อง
พี่แอน
พี่ต้า


วันที่ ... ภาพย้อนกลับ
วันที่ ... สำนึกผิด
วันที่ ... ได้ออกร่อน
วันที่ ... เท่าไหร่ก็ช่างมันเถอะ
วันที่ 92 - 100 ...
วันที่ 80 - 91 ...
วันที่ 73 - 79 ...
วันที่ 68 - 72 ...
วันที่ 64 - 67 ...
วันที่ 59 - 63 ...
วันที่ 56 - 58 ...
วันที่ 52 - 55 ...
วันที่ 51 ...
วันที่ 50 ...
วันที่ 49 ...
วันที่ 47 , 48 ...
วันที่ 46 ...
วันที่ 44 , 45 ...
วันที่ 43 ...
วันที่ 40 , 41 , 42 ...
วันที่ 38 , 39 ...
วันที่ 37 ...
วันที่ 36 ...
วันที่ 35 ...
วันที่ 34 ...
วันที่ 33 ...
วันที่ 32 ...
วันที่ 30 , 31 ...
วันที่ 29 ...
วันที่ 28 ...
วันที่ 27 ...
วันที่ 26 ...
วันที่ 25 ...
วันที่ 22 , 23 , 24 ...
วันที่ 20 , 21 ...
วันที่ 19 ...
วันที่ 18 ...
วันที่ 17 ...
วันที่ 16 ...



Comments

ทำไมผมยิ่งอ่าน มันเหมือนเป็นเรื่องที่ผมกำลังโดนเธอ พยายามลืมผมเลย
หากพูดอะไร ได้ผมอยากบอกว่าใช่แล้วหรอครับ กับการทำแบบนี้ การที่คุณทิ้งคนที่ รักและห่วงใยคุณ จริงๆ
LittleFiine   
Thu 9 Jul 2009 20:40 [2]
 

เศร้านานไปแล้ว
Jaa   
Thu 9 Jul 2009 14:12 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn