วันที่ 51 ...

ผลของการตื่นเช้าและนอนดึกของเมื่อวาน วันนี้เลยนอนกระจุย
หลับมันตั้งแต่ 6 โมงเช้า แอบแว๊บตื่นมาตอนเที่ยงแป๊บนึง แล้วก็ลุยยาวจนบ่าย 2
ตื่นมาก็งัวเงียทำโน้นนี่ไปเรื่อยเปื่อย ... แล้วก็เหมือนจะสำนึกได้ว่าจะต้องทำรูปงานรับปริญญา ...
ดองมา 6 วันแล้ว ได้เวลาทำซะที มำให้เสร็จก่อนที่เค้าจะกลับมาน่าจะดีกว่า ...

โทรไปหาน้องแอ๋ม ... แล้วน้องแอ๋มก็ชวนไปเซ็นทรัล ... ไหน ๆ แล้วนะ
ไปหาซะทีก็ดีเหมือนกัน จะได้เอา VCD ไปให้ซะเลย ... ไปก็ได้ ...

ไปถึงเซ็นทรัลปุ๊บก็โทรถามว่าแอ๋มอยู่ไหนแล้ว ...
มันนัดเซ็นทรัลนะ แต่ตัวอยู่ยูเนี่ยนมอล์ล ... อืม ...
VCD ... ของขวัญวันเกิดชิ้นแรกของน้องแอ๋ม (จิงเป่าอะแอ๋ม) ...
ดูเหมือนน้องจะดีใจนะ ...

เจอแอ๋มแล้วก็เข้าห้องคาราโอเกะ ... อัดคลิปมา 2 เพลง ไว้จะเอาลง เหอะ ๆๆ
ไปกินส้มตำที่ "อร่อยแน่นอน" แต่เหมือนเนยกับตูนจะไม่ค่อยชอบ ...
จากนั้นไปต่อเหล้าปั่นหน้ายูเนี่ยนมอล์ล ... หมดไป 3 เหยือก
เริ่มจากสีฟ้า เป็นเขียว และปิดท้ายด้วยแดง ... สรุปสีไหนหย่อยสุดเนี่ย ...

กลับมาถึงบ้านแม่ก็มาใช้คอมอยู่ที่ห้อง เลยไม่ได้ทำไรนอกจากดูทีวีรอ ...
โทรไปหาแอ๋มว่าถึงบ้านหรือยัง ... คุยจนน้องไม่ได้อ่านหนังสือเลย ...
กว่าจะวางก็ตี 1 กว่าละ ... ไม่รู้ว่าดู VCD หมดแผ่นมั้ย หรือว่าหลับคา่แผ่นเนี่ย 555

.............................

ยังคงเหงา ๆ กับช่วงเวลาที่อยู่คนเดียว ... ตอนนั่ง Taxi ไปเซ็นทรัล
คนขับเค้าเปิดวิทยุเสื้อแดง ... ฟังมั่ง ไม่ฟังมั่ง แต่ก็ยังคงหงอย ๆ บอกไม่ถูก
สมองยังคงเห็นภาพที่น่าจะลืมไปได้แล้ว ... แปลกที่มันไม่ยอมหายไปซะที
พอไปเจอหน้าน้องก็เลยเหมือนคนไม่มีสติ ... แอ๋มบอกว่าหน้าดุมาก
พี่ไม่ได้ดุนะ แค่คึกไม่ออกเฉย ๆ เอง ...
ตอนกลับบ้าน ที่นั่งรถพี่ตูนมา ... ก็ได้ยินนะว่าเนยกับพี่ตูนเค้าคุยไรกัน
แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจจะฟังมากนัก อันไหนพอจะมีสติจับใจความได้ก็คุยด้วย
แต่พออันไหนเหมือนจิตหลุด อยู่กับภาพหลอนก็จะเงียบไป ...
อ่อ ขากลับเห็นรถหงายท้องเอาล้อชี้ฟ้าด้วย ... ท่าทางจะชนแรงอยู่
อีกคันก็หน้าหันสวนทางชาวบ้าน กระจกหน้าแตก ... ทำเอารถติดเป็นทางเลย

เหมือนจะเหนื่อยเลย และก็ง่วงด้วย ... ว่าแต่จะนอนหลับมั้ยนะ ...

     Share

<< วันที่ 50 ...วันที่ 52 - 55 ... >>

Posted on Sat 18 Jul 2009 3:57

 

 
  
 




พี่จ๊ะพี่จ๋า
พี่ส้ม
พี่นก น้องนิ๊งหน่อง
พี่แอน
พี่ต้า


วันที่ ... แม่หนีเที่ยว
วันที่ ... บาดเจ็บ
วันที่ ... รู้สึกเสื่อม
วันที่ ... ปวดไปทั้งตัว
วันที่ ... ฉันเหงา ...
วันที่ ... แสนเหนื่อย ...
วันที่ ... มีเพื่อน
วันที่ ... ภาพย้อนกลับ
วันที่ ... สำนึกผิด
วันที่ ... ได้ออกร่อน
วันที่ ... เท่าไหร่ก็ช่างมันเถอะ
วันที่ 92 - 100 ...
วันที่ 80 - 91 ...
วันที่ 73 - 79 ...
วันที่ 68 - 72 ...
วันที่ 64 - 67 ...
วันที่ 59 - 63 ...
วันที่ 56 - 58 ...
วันที่ 52 - 55 ...
วันที่ 51 ...
วันที่ 50 ...
วันที่ 49 ...
วันที่ 47 , 48 ...
วันที่ 46 ...
วันที่ 44 , 45 ...
วันที่ 43 ...
วันที่ 40 , 41 , 42 ...
วันที่ 38 , 39 ...
วันที่ 37 ...
วันที่ 36 ...
วันที่ 35 ...
วันที่ 34 ...
วันที่ 33 ...
วันที่ 32 ...
วันที่ 30 , 31 ...
วันที่ 29 ...
วันที่ 28 ...
วันที่ 27 ...
วันที่ 26 ...



Comments

ถนอมคำว่ารัก แล้ว ร่วมกันประคองมันไปกันได้หากเรามีใจพยายามผ่าฟันไปด้วยกัน หน้าที่หลังของตัวเองต่างฝ่ายช่วยกันปรับ ค่อยๆเริ่มอย่างรอบคอบค่อยๆดูแลกัน ตัวเติ้ลเองยังคิด หากอย่างน้อยผมคงขอไม่มีตัวตนในบ้าน อุ๋ม แต่ผมจะไปอยู่เมืองนอกกับเขาจะนานเท่าไร ผมก็จะอยู่ไม่ไปไหน ค่อยกลับมาเจอพ่อแม่ เขาในวันที่เขาพร้อมเปิดใจใหม่อีกครั้ง ตัวผมเองขอแค่ เริ่มใหม่ช้าๆ แต่ยังมีคำว่า รัก และ เรา มันเป็นกำลังใจที่สุดมากแล้วครับ ผมเกิดมาไม่เคยน้ำตาตกทุกวันแบบนี้ แต่ผมก็ไม่อายเลย เพราะ ผมรักเธอคนนี้มาก และ รู้ว่า อุ๋มอบอุ่นมากแค่ไหน มองในสิ่งที่สวยงามของอีกฝ่าย จะรู้ถึงหัวใจของผม ว่า อยู่ไม่ได้แล้วหากการที่อยู่ไปแล้วไม่มีเมียอุ๋ม
เติ้ล   
Tue 21 Jul 2009 21:00 [5]
 

สวัดดีครับ

จากเหตุผลที่ เธอบอก เติ้ลเข้าใจนะครับ การมองห่างๆแล้วคอยห่วงเป็นสิ่งที่ดีมากครับ แต่ผม อยากบอกแค่ว่า จากการอ่านตั้งแต่แรกๆ จนถึงวันนี้ ผมเห็นสิ่งสวยงามออกมาจากเธอ ตลอด ความห่วงใย ความคิดถึง ความใส่ใจ ความรัก ไม่มีจุดไหนบอกมาว่าเพื่อนเลยนะครับ ผมคิดว่าอีกฝ่ายเขาก็คิดว่าตัวเองไม่มีค่าพอที่จะรั้งเธอกลับคืนวันอันอบอุ่น ผมคิดว่าเขาคงเหงา และ แกว่งรุนแรงไม่ต่างจากผม เช่นวันนี้ แฟนผม เขาไปสอบภาษา ผมเองไปเจรจา ราคาที่ดิน แต่เชื่อไหมครับผมไม่มีสมาธิเจรจาเลย ผมคิดถึง อุ๋ม ตลอดเวลาห่วงมาก จะติดต่อก็ทำไม่ได้ ทรมานที่สุดครับ มันเจ็บหัวใจมากจริงๆ หากแฟนเราเขารักเราไม่ต่างไปจากผม ผมว่าคงทรุดลงกับพื้นเหมือนผมในเวลานี้ ผมลองคิดจากคำตอบ หากผมเป็นแฟน...เธอ นั่งน้ำตาตกครับ ผมรักอุ๋มมากและคงทำใจไม่ได้ หากเธอจะลืมรักของเรา มันไม่มีความสุขหรอกครับ หากเราไม่เจอคนที่เรารักเลย ตายทั้งเป็น ผมละคนหนึ่ง คนที่เรารักหายไปแค่นี้ผมทรมานมากใครจะรู้ หากไม่ได้เจอกันอีกเลยผมคงจิตใจพังล้มละลาย อย่าทำแบบนี้เลยนะครับผมเจ็บไม่ต่างเขาเลย เพราะผมไม่ต่างกันเลย ขอโทษนะครับ ผมค่อนข้างเครียดมากวันนี้ไม่มีชีวิตเลยและต่อจากนี้ชีวิตผมที่ฝากอุ๋มตามที่สัญญามันอยู่ที่เขา ผมเองรู้ตัวดีว่า ผมจิตตกลงทุกวันทุกวัน อยากตาย มันคงดีกว่าอยู่แล้วเสียความรักศรัธทา เสียใจมากครับ
เติ้ล   
Tue 21 Jul 2009 20:50 [4]
 

ดึงไว้ได้ไหมละครับ ในเมื่อเราไม่ได้หันหนีไปไหน ความรักมันก็ไม่ได้ไปไหน หนิครับ เว้นแต่จะมีคนแย่งไปคือบุคลที่ 3 หากเราศรัธา รักที่มี เราไม่ปล่อบมือมันก็ไม่ลอยไปไหน ความรักเองผมคิดว่าเขาก็ไม่อยากโดนทิ้ง ความรักมันคงร้องไห้เสียใจ หากเจ้าของเรียกออกมาแล้วทิ้งขว้างเขา ผมก็พยายามบอกในมุมมองเติ้ลนะครับ เพราะว่า เติ้ลอยู่ในสถานะของ คนที่กำลังจะแย่ ในเนื้อหา Diary เราทุกๆคนไม่มีใครอยากโดนทิ้งขว้าง หากมีตัวช่วยพวกเราคงขอ ทำดีแก้ตัวแสดงให้เห็น แก้ไขให้ดีขึ้น หากไม่มีการขอตัวช่วย คนทุกคน คงไม่มีโอกาศกลับตัวกลับใจ หากผมคิดไม่ถูกต้อง เติ้ลก็ขอโทษใว้ตรงที่นี้ด้วยนะครับ
ผมเองก็เป็นคนที่ อยากรับโอกาศ เพื่อเป็นคนดีในสายตาคนที่ผมรัก เฮ้อ ผมวันๆก็นั่งเฝ้าจอ หรือ โทรๆ sms ไป เหงามากครับ น้ำตาไหลเลยผมซีเรียดมาก ยังไงวันนี้ แฟนผมเขา สอบ Test เอา Visa เชียร์ช่วยผมด้วยนะครับ หากไงผมคงขายรถและเสียตังให้เขาไปเลยง่ายดี สู้ๆ
เติ้ล   
Tue 21 Jul 2009 6:47 [3]
 

ง่า

พี่แค่อยากบอกว่าการที่เราหันหลัง หรือ ปล่อยให้สิ่งที่เรียกว่ารัก หลุดลอยไป ทั้งๆที่สามารถยื้อเอาไว้ได้
หากการให้โอกาศในการเริ่มต้นจุดที่ด่างดำ จากการดูแลใส่ใจไม่ดี จุดๆนั้น ตัวผมมีข้อคิดเห็นว่าเราควรแก้ไข
ก่อนที่จะปล่อยวางสิ่งที่มีค่าที่สุด อย่างน้อยที่สุด เราก็ยังซื่อต่อตนเอง ไม่ทราบว่าจะมองเช่นเดียวกับผมหรือเปล่านะครับ แต่จากการเกิดมามองโลก ผมเชื่อว่า ความรักมีแรงพลักและพลังที่มีค่าในการช่วยเราบอกเล่าถึงชีวิตที่เราใด้มีโอกาศเป็นมนุยษ์ เช่นเดียวกับการที่ เราทุกๆคนรักครอบครัว
มันเป็นตัวแปรต้น ที่ทำให้เกิดตัวแปรตามคือคู่รัก ผมเอง คบผู้หญิงจริงๆจังๆ คนแรกชื่อ จุ้ย คบมานานถึง 7 ปี
แต่ด้วยการที่เขาตัดสินใจพลาด เขาใด้คิดสั้นมากด้วยการเอาลูกออก แล้วผมมารู้ทีหลังรับไม่ได้เลยต้องลา เหตุผล เขาทำใด้แม้แต่ฆ่าลูกตัวเอง ผมเสียใจครับ ลูกเป็นผู้หญิงชื่อ จุ๋ม เขาคอยดูแลผมมาตลอด จน ผมอายุถึง 25 ผมใด้รู้จักผู้หญิง คนหนึ่งเขาสามารถเปิดใจผม จนเอยคำว่ารักจากใจลึกๆของผม ขับออกมาครบถ้วน เธอ ชื่อ จุ๋ม แต่เขาให้ผมเรียกว่า อุ๋ม แต่ก็ดีครับ ชื่อไม่ซ้ำลูกสาว ผมใด้รับความรักที่สวยงาม อบอุ่น มีความสุขมากเลยครับ แต่ด้วยพื้นเพ ผมเป็นคนใจร้อน แล้วเขาก็ค่อยๆสอนผมให้ใจเย็นๆ เขาเก่งมากเลยครับ ผมไม่เคยเต็มใจทำอะไรไม่รู้ตัว พยายามปรับนิสัยตัวเอง เพื่อจะใด้อยู่กันจนแก่เฒ่า ลมหายใจเดียวกัน แต่ด้วยความเลวทรามของผม ทะเลาะกันผม พลาดพลั้งลงมือทำร้ายเธอ ผมเสียใจมากครับ แต่เธอให้โอกาศผมจิตใจดีมากเลยครับ ผมเลยรู้แค่เพียงตัวผมบอกกับตัวเองว่า ผมรู้สึกว่า รักที่เรียกกันว่า รักที่สุด และจะมีครั้งเดียวในชีวิตของคนหนึ่งคน หรือ รักแท้ ผมมีให้เธอคนนี้จากหัวใจ กรีดเขียนก่อนที่จะเอย จนเป็นชื่อเขาในใจผมถึงปัจจุบัน แต่ด้วยความรักไม่สามารถเรียบอย่างฝัน เราสองจึงต้องห่างกัน เชี่ยงใหม่-กรุงเทพ และเขาต้องอ่านหนังสือเรียนต่อโท-นอก ผมเองเป็นฝ่ายไม่ควรสร้างปัญหา งี่เง่า อะไรๆ ก็จะไปหา หึง หวง ห่วง บอกซ้ำๆซากๆ จนเกิดความน่าเบื่อออกมา
แล้วระยะห่างยิ่งทำให้เราไม่ได้รับรู้ความรู้สึกจากทางสายตา ทำให้เราต้องทะเลาะกัน ทั้งๆไม่ควรเป็นเลย ผมเสียใจมากเหลือเกินครับ พยายามทำใด้เพียงเขาจะสบายใจขึ้น แล้วหันมาเจอผมที่รอตรงเดิม ก่อนหน้านี้ผมพยายามที่จะแก้ไขอดีตที่มีปัญหา เพื่อรอวันเริ่มต้นใหม่ให้ดีที่สุด ก่อนหน้านี้ ผมใช้ชื่อ LittleFiine จะมีวันหนึงผมเฉียดตายทำใด้คือการมาพิมพ์ๆร่ำลา ผมติดอ่าน Diary เธอมาก มันเหมือนผมกำลังย้อนมองสิ่งที่ผมทำ และเฝ้ามองคนรัก แต่ทรมานจริงๆครับ ทรมานตรงผมอยากเดินไปกอดแล้วบอกว่า อภัยให้ผมใด้ไหม ผมสำนึกผิดแล้ว อ่านทีไรน้ำตาไหลเสมอ ผมรักเธอมากเหลือเกิน และจะไม่มีวันปล่อย รักแท้ ของผมหลุดลอยไป แต่ด้วยความทรุด และ แย่ นอยมากขึ้นทุกวัน หว้าเหว่หนักขึ้น เหงาและไร้ความสุข ผมท้อมาก ทำไมผมอยากให้รักดีขึ้น แต่ทำไมเป็นแบบนี้ ผมเอาปืนจ่อขมัมขวา วัดดวง 1เม็ด 9mm เมกกาซีน แต่เจ้ากรรมนายเวร ปืนบอด เฉย แต่วันที่ผมร่ำลาโดนเฉียดที่สีข้าง ทรมาน2วัน ก็ยังอยู่ แต่วันนี้ผมกลับใด้มีโอกาศหลายสิ่ง และ เข้าถึงผู้ใหญ่ ผมขายที่ใด้ จะให้ผู้ใหญ่ สจ เชี่ยงใหม่ และ ลำปาง ไปสู่ขอตามประเพณี ตั้งใจ สินสอด ตามที่เคยพูดใว้ 999,999.- ทองคำแท่ง 9 บาท แหวนเพรช สวยๆอีกวง ผมเคยตั้งใจเพื่อเขาตามนี้ วันนี้ผมเครียดกับงานไม่อยากผิดหวัง แต่เดิมทีหากเขายืนกินขนมข้างๆ ผมทำอะไรก็สำเร็จ สบายใจไงครับ ความรักเราไปไหน ไปด้วยกันเสมอ วันนี้ผมกลับตัวกลับใจเลิกเป็นนักเลงขี้กาก ผมอยากเป็นหัวหน้าครอบครัวกับคนที่เรารักมากที่สุด มีลูกเล็กๆ หมา 1-2ตัว บ้านขนาดไม่เล็กไปไม่ใหญ่ไป มีกิจการของเราเอง ไม่ต้องให้เธอลำบาก ผมหวังเช่นนี้ครับ วันนี้ผมนั่งคิดนอนคิด นอยอีก คิดถึงมากๆ แต่การที่เราเฉียดตาย เวลานั้นผมคิดถึง อุ๋ม คนแรกตลอด วันนี้ผมต้องอยู่ดูแลเธอไปจนตายจนสิ้นลม แต่ผมก็จะรีบสร้างตัว อาจได้ไปใช้ชีวิตที่ เมืองนอกกันตามฝัน แต่ทางผู้ใหญ่ผมก็ทำใด้ตามจารีต มันคงมีความสุขครับ ผมไม่ยอมทิ้งความรักของตัวผม และผมไม่ปล่อยความรักที่ อุ๋มให้มาต้องหลุดลอยไปไหน วันนี้ผมยังเก็บความรักของเธอ ทุกอย่างวาง และจัด เหมือนเดิมหมด มือถือ 4 เครื่อง มีรูปอุ๋มหมด sms mms หรืออะไรๆ ที่เป็นเขา จะต้องอยู่เหมือนเดิม เช่น รูปเขาในกระเป๋าตัง ผมสัญญาจะไม่ทิ้งเธอ และวันนี้ผมไม่เคยมีความคิดห่างเธอไปไหน ถึงเธอพิการ เป็นโรค หรือ หายไป ผมพร้อมที่จะตามเธอไปทุกหนทุกแห่ง เพื่อตอบแทนจิตใจแสนอบอุ่น และ ความรักที่มีค่าให้ผมสบายใจ ผมคิดว่าชีวิตนี้ผมโชคดีที่สุด ที่มีโอกาศเดินจุงมือกันตลอดเวลา ที่ออกบ้าน ผมรัก และอยากย้ำว่า เติ้ลรักอุ๋ม และ ไม่มีวันเปลี่ยนไป

ดึงไว้เถอะครับความรัก เราไม่หันหนี และ อย่าปล่อยไปเลยครับ รักมันมีชีวิต เราควรดูแล ใส่ใจ สั้กวัน รักจะเติบใหญ่เหมือน เด็ก --> วัยรุ่น -->ผู้ใหญ่ --> ผู้เฒ่า
เติ้ล   
Tue 21 Jul 2009 6:19 [2]
 

อย่าหันหลังไปจาก รักเลยนะครับ กว่าคนสองคนจะใกล้กัน กว่าจะเริ่มต่อคำว่ารัก ผมว่าความหมายจากวันเวลาความผูกพัน มันยากเกินที่จะเอยออกมาให้ใครเข้าใจ ผมคนๆนี้ วันนี้ผมยังคงรอคนรักผมที่เข้าใจกันผิดไป จะหันมามองผมใหม่ ผมเองรักเขามากและไม่เคยรักใครมากเท่าเขา อายุผมจะ 30 แล้ว แต่ผมจะรักเขา และ ไม่แตะผู้หญิงคนไหนๆ จนผมตาย ผมรู้ว่าความรักที่ผมตามหา คือ เขา และ เขาคนนี้ทำให้ผมใด้เห็นความสุขและอบอุ่นมาก ผมรอและขอแก้ตัวกับเขา หวังว่าวันข้างหน้า ผมจะทำให้เขาพบความสุขที่ผมอยากให้เขามาจากหัวใจ อย่ามองข้ามเลยนะครับ ความรักมันมีค่า มันมีชีวิต และมันมีความหมายของคืนวันของใจ กว่าจะประกอบจนเอย รัก ออกมาใด้ มันคือคำที่เขียนออกมาจากหัวใจเปล่งเสียงลอยออกมา ค่อยๆกรีดลงให้ลึกมากขึ้น จน ชัดเจน ผมอยากบอกเธอว่า เติ้ล รัก อุ๋ม และจะรักจนวันตาย เรื่องราวผมช้ำมากยิ่งอ่านเรื่องเธอ ยิ่งน้ำตาไหล
ขอร้องครับ อย่าทิ้งความรัก ที่เราศรัธทาว่ามันมีอยู่จริงๆ

ขอโทษและขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ

ผมคับใจทุกวัน อยากบอกเขาว่ารักเหลือเกิน
เติ้ล   
Mon 20 Jul 2009 2:33 [1]
 




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn