วันที่ ... เท่าไหร่ก็ช่างมันเถอะ

หายไปจากการเขียนไดนานมาก นานจนลืมไปแล้วว่านับไว้ถึงวันที่เท่าไหร่
แต่วันเวลาที่เราจะนับมันก็คงไม่มีความหมายอีกต่อไป ... ตอนนี้เราน่าจะปล่อยเค้าไปได้จริง ๆ ซะที
เดือนกว่า ๆ ที่ผ่านมาไปทำอะไรหลายอย่าง ได้เพื่อนกลุ่มใหม่
ถึงแม้จะเป็นกลุ่มเล็ก ๆ แต่ก็สนุกนานใช้ได้ในตอนแรก แต่ก็แปลกที่เรื่องราวยุ่ง ๆ กลับวนเวียนไม่สิ้นสุด

เริ่มจากเริ่มออกไปเจอเพื่อนกลุ่มเดิม ๆ ตั้งแต่ฉลองวันเกิด มันรู้สึกแปลก ๆ บ้างที่ได้เจอ
และก็เป็นอย่างที่คิด ทุกคนถามถึงเค้า ... แล้วไงอะ ก็ไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกันอีกแล้ว เค้าก็มีคนของเค้า ...
ทำไมเราต้องหนีคำถาม ตอบมันไปนี่แหละดีที่สุด แล้วมันก็ดีจริง ๆ ด้วย เพราะไม่มีใครพูดอะไรอีก
ไปดูโรส ไปกินข้าวกับเพื่อน ๆ พี่ ๆ ตั้งแต่สมัยแฟนคลับพี่โฟร์ท ไปโน้นนี่นั่นอย่างที่อยากจะไป

เพื่อนรุ่นพี่สมัยเรียนชวนไปงานแรลลี่ จริง ๆ ถามว่าอยากไปหรือเปล่า บอกได้เลยว่าไม่อยากไป
หากไม่ใช่เพราะรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนคนนึงจะลากไปเป็นเพื่อนก็คงไม่ไป เพราะเราไม่ได้ผูกพันกับเพื่อนที่โรงเรียนเท่าไหร่
ที่สนิท ๆ คุยกันจริง ๆ ก็แค่ไม่กี่คน แถมยังเป็นรุ่นพี่ไอ้ที่ลากไปด้วยนี่แหละ
ถามว่าสนุกไป ... มันก็ดีนะ ได้ไปนั่งมองทะเล ถ่ายรูปไปเรื่อยเปื่อย ถึงมันจะไม่ได้แบบที่อยากจะทำทั้งหมดก็เหอะ
และมันก็ทำให้ได้รู้อะไรบางอย่าง ...

เพื่อนกลุ่มใหม่ เพิ่งเจอกันไม่นาน เหมือนคนขี้เหงากลุ่มนึงมาเจอกัน คนนึกก็มีปัญหาความรัก
อีกคนก็เป็นพี่ที่ไม่ได้ร่าเริงกับชีวิตมานาน อีกคนก็เด็กสับสนชีวิต มาเจอกับคนที่เพิ่งจะเบื่อ ๆ เซ็ง ๆ อะไรมา
พอมารวมตัวกันมันก็เลยมีเรื่องให้ได้ออกไปร่อนยามค่ำคืนบ่อย ๆ แถมบ้านยังอยู่ระแวกเดียวกันอีก
จะไปไหนมาไหนก็เลยง่าย แค่โทรกริ๊งเดียวเป็นอันว่ารวมพล ออกร่อนได้ทันที
กินมันตั้งแต่บาร์บีคิวพลาซ่า สเวนเซ่น เลยไปจนถึงไปนั่งดื่มไปดูโรสร้องเพลงไปอย่างสนุกสนาน
เมา + เม้าท์ กันไปตามแต่จะรวมตัวกันได้ที่ไหน ...

การกลับมาของเค้า ... ไม่ได้กลับมาใกล้กันเหมือนเมื่อก่อน เค้ายังคงมีคนของเค้า และเราก็เป็นเพื่อนกัน
เพียงแต่เราไม่เจอกันมานานมากแล้ว ... นานจนรู้สึกว่าอย่าเจอกันเลยน่าจะดีกว่า
และแล้วพอถึงวัน มันก็ต้องมาเจอกันอีกครั้ง ... วันนั้นนัดน้องสาวไปดูหนัง แล้วแม่ก็อยู่บ้าน
เลยเอารถแม่ออกมา เค้าก็ไม่รู้ว่าเราเอารถมา แต่ดันนัดให้เราไปรับที่ยูเนี่ยนมอลล์ ... แอบสงสัยว่ารู้ได้ไงว่าเรามีรถวันนี้
การต้องกลับมามองหน้าเค้าอีกครั้ง ถึงจะไม่ได้รู้สึกแย่ แต่ก็ต้องยอมรับว่าก็ยังมีลึก ๆ ที่เจ็บอยู่บ้าง
เจอกันในรถ อยู่กัน 2 คน บอกตรง ๆ ว่าไม่กล้ามองหน้าเค้าตรง ๆ ... ทำได้แค่ขับรถไปให้ถึงจุดหมายให้เร็วที่สุด
แล้วดันใส่เสื้อลายเดียวกันทั้ง ๆ ที่ไม่ได้นัด ... เค้าก็ขำว่าทำไมต้องใส่มาเหมือนกัน ... ทำให้บรรยากาศในรถพอจะสนุกได้บ้าง
พอไปถึงร้านก็นั่งกันคนละฝั่ง เราก็เดินไปโน่นนี่ ไม่อยากจะอยู่ติดโต๊ะ ... ยังทำตัวไม่ถูกจริง ๆ
แต่คงเพราะเค้าไม่รู้จักใครมากนัก ก็เลยเดินมานั่งข้าง ๆ ... แล้วไม่นานนักหรอก แฟนเค้าก็มา ...
ขอบคุณนะที่ทำให้รู้ว่ายังเห็นเราเป็นเพื่อนจริง ๆ ...

เรื่องความรักมันมักจะซับซ้อน จนบางทีเรายังหาจุดเริ่มต้นและจุดจบไม่เจอ
เหมือนเพื่อนกลุ่มใหม่ที่เพิ่งจะได้เจอ ... เมื่อแฟนเก่ามาเจอแฟนใหม่ เมื่อมีใครมาแอบชอบแฟน
เมื่อแฟนเก่าย้อนกลับมาเพราะทะเลาะกับแฟนใหม่ ... วุ่นวายดีจริง ๆ
ที่แปลกคือ เราไปอยู่กลางวงนี้ได้ยังไงก็ยังไม่รู้ และป่านนี้คงมีคนเข้าใจผิด คิดว่าเรารู้เรื่องตั้งแต่แรก
แต่เปล่าเลย ไม่รู้เรื่องอะไรเลย เพิ่งจะมารู้เรื่องทั้งหมดไม่นานนี้เอง ...
เอากันจริง ๆ หนูก็ไม่รู้เรื่องมากไปกว่าที่คน 3 คน เล่ากันมาคนละที แล้วก็เอามาแปะเอาเอง ...
และแล้วก็มีคนหลุดเล่ามาซะเกือบหมด ... ถึงแม้ว่าจะมีแอบกั๊กไว้มั่งเพราะกลัวจะดูไม่ดี
แต่มันก็มีคนเล่าจนมันครบทั้งเรื่องอยู่ดี 555 ... เราในฐานะเพื่อนที่ดี ก็คงทำได้แค่เป็นเพื่อนคอยรับฟัง
และไม่ออกความเห็นแต่อย่างใด เรื่องของหัวใจ ก็ต้องให้เจ้าของหัวใจเค้าจัดการกันเอง
หัวใจตัวเองยังดูแลไม่ได้ จะไปแก้ปัญหาหัวใจให้ใครได้ ... บอกได้แค่ว่าก็จะทำหน้าที่เพื่อนให้ดีที่สุด
ทำเป็นไม่รู้เรื่อง และรับฟังเรื่องราวต่อไป ให้คำปรึกษาไปแบบไม่รู้เรื่องนี่แหละ ...
ดูแลความรู้สึกของเพื่อนกันไป จนกว่าจะยืนได้ด้วยตัวเองไหวแหละน่า เพื่อนไม่ทิ้งเพื่อนหรอก
จะไปดูแลคนอื่น ... ตัวเองจะรอดมั้ยเนี่ย 555

     Share

<< วันที่ 92 - 100 ...วันที่ ... ได้ออกร่อน >>

Posted on Tue 27 Oct 2009 4:06

 

 
  
 




พี่จ๊ะพี่จ๋า
พี่ส้ม
พี่นก น้องนิ๊งหน่อง
พี่แอน
พี่ต้า


ปีใหม่ ๆ ...
วันที่ ... หลาย ๆ อย่างมารวมกัน
วันที่ ... อยากเป็นดาว ...
วันที่ ... ผู้คนแตกตื่น
วันที่ ... ยาวนาน
วันที่ ... อ่อนไหว
วันที่ ... รวมพลล้นบ้าน
วันที่ ... สะพายกล้อง ท่องราชดำเนิน
วันที่ ... โดนดุ
วันที่ ... แม่หนีเที่ยว
วันที่ ... บาดเจ็บ
วันที่ ... รู้สึกเสื่อม
วันที่ ... ปวดไปทั้งตัว
วันที่ ... ฉันเหงา ...
วันที่ ... แสนเหนื่อย ...
วันที่ ... มีเพื่อน
วันที่ ... ภาพย้อนกลับ
วันที่ ... สำนึกผิด
วันที่ ... ได้ออกร่อน
วันที่ ... เท่าไหร่ก็ช่างมันเถอะ
วันที่ 92 - 100 ...
วันที่ 80 - 91 ...
วันที่ 73 - 79 ...
วันที่ 68 - 72 ...
วันที่ 64 - 67 ...
วันที่ 59 - 63 ...
วันที่ 56 - 58 ...
วันที่ 52 - 55 ...
วันที่ 51 ...
วันที่ 50 ...
วันที่ 49 ...
วันที่ 47 , 48 ...
วันที่ 46 ...
วันที่ 44 , 45 ...
วันที่ 43 ...
วันที่ 40 , 41 , 42 ...
วันที่ 38 , 39 ...
วันที่ 37 ...
วันที่ 36 ...



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn