ปีใหม่ ๆ ...

ตั้งแต่โตมาจำความได้ การฉลองปีใหม่ในชีวิตส่วนใหญ่คือการอยู่ที่บ้าน หรือไม่ก็ร้านอาหารของยาย
และมักจะไม่มีอะไรพิเศษ จนมาเจอ พี่โฟร์ท และ The Gang ... แก๊งส์ที่ชวนกันไปเดินถนนราชดำเนิน
ชวนไปทำบุญด้วยกันที่ต่างจังหวัด ชวนกันไปนอนวัด ... ดูมันช่างสุดขั่วดีจริง ๆ

หลายปีผ่านไป ... เจอโรส แก๊งส์ใหม่ เพื่อนใหม่ และการฉลองแบบใหม่ ...
ปีนี้ฉลองที่บ้าน พร้อมกับเพื่อน ๆ ที่มารวมตัวนอนกลิ้งกันอยู่ที่บ้าน
มีเพื่อนมาจากภูเก็ต ... ผ่าหลังก่อนลงมาด้วย แต่ก็ยังมา เพราะอยากมา
และในกรุงเทพฯก็มากองรวมกันอยู่ที่บ้านกันหมด จะมีก็แต่ป้าตูนที่ค้างไม่ได้ ต้องกลับบ้าน

ปีนี้จะถามว่าสนุกมั้ยก็สุด ๆ อะ แต่ก็มีเรื่องให้คิดให้เครียดได้ตลอดเหมือนกันนะ
ความสนุกเริ่มจากการที่ทุกคนได้มาอยู่ด้วยกัน ทำอาหารกินด้วยกัน
เมาได้แบบไม่ต้องกลัวโดนเป่า เพราะกินที่บ้าน เมาที่บ้าน ปลอดภัยที่สุด 555
ความสนุกมันเริ่มจากวันที่ 30 น้องจากภูเก็ตมาถึงกรุงเทพตอนเย็น ๆ
มาถึงก็หอบกันไปกินอาหารญี่ปุ่นที่ร้านคุโรดะ ตรงเอกมัย
วันที่ 31 มานั่งทำกับข้าวกินกันตั้งแต่เช้ากินไป บ่าย ๆ ก็เริ่มเตรียมตัวปาร์ตี้มือดึก เตรียมข้ามปีใหม่
วันที่ 1 ก็ปาร์ตี้หมูกะทะ ที่ดูจะมีความสุขกันแบบสุด ๆ (เนอะขวัญเนอะ) หมูกะทะหมักวอดก้า ฮาสุด ๆ อะ
วันที่ 2 ไปกินข้าวที่เฉลียง กินไป ฟังโรสร้องเพลงไป สุดยอดไปเลย
วันที่ 3 ปิดท้ายวันหยุดด้วยการไปส่งน้องเค้ากลับภูเก็ต ...

หากมันจะเป็นความสุขทั้งหมดก็ดีน่ะซิ ...
ยิ่งนับวันเรื่องเล็ก ๆ ที่สะสมมาตั้งแต่แรก ๆ มันก็ค่อย ๆ ก่อตัวเป็นความไม่พอใจก้อนใหญ่
แต่ถ้าจะมองในอีกแง่ เราเองก็มีส่วนผิด ... และก็ปล่อยให้สิ่งผิดมันอยู่ที่เดิมโดนไม่ได้ทำอะไร
พอมันมาสุดทางก็เลยระเบิด แค่เลือกวันระเบิดดีไปหน่อย ช่วงปีใหม่พอดี

อย่าปล่อยให้เรื่องเล็กน้อยสะสมจนเกินจะทนรับได้ รีบเคลียร์ซะ ก่อนมันจะบานปลาย
คนทำผิด หากรู้ตัว ขอโทษ แล้วก็ผ่านไป แล้วก็ผิดใหม่ ใครจะทนอภัยให้ได้ไปตลอดชีวิต
การเคารพในสิทธิส่วนบุคคล ถ้าไม่มี แล้วใครเค้าจะเชื่อใจ
การอยู่ร่วมกัน ด้วยกันใส่หูฟัง และนั่งเล่นเนตโดยไม่สนว่าคนอื่นทำอะไร แล้วจะมาอยู่ด้วยกันทำไม
การที่เอาแต่ใจ โดยไม่แคร์ว่าคนรอบข้างรู้สึกยังไง ก็ไปอยู่คนเดียวเหอะ

และสุดท้าย พอความอดทนหมด มันก็ไม่เหลืออะไรอีก
เพราะคิดว่าแค่ขอโทษ เดินเข้ามากอด แล้วอ้อนนิดหน่อย ทุกคนจะให้อภัย
เพราะคิดว่าตัวเองเป็นน้องเล็กแล้วจะทำไรก็ได้ ไม่จริงหรอก
เพราะสุดท้าย พอความอดทนหมด ระเบิดก็จะลงแทน

ปีใหม่ปีนี้เลยมีทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และรอยน้ำตาของใครบางคน
แล้วก็มีบางคนที่ไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ก็ดันไปรู้สึกผิดแทนคนทำ อืม ...
ปกป้องน้องอะ ก็ดีอยู่ แต่ปกป้องอย่างเดียว โดยไม่สอนเลยก็ไม่ได้
พอนานไปมันก็กลายเป็นแบบนี้และนะ หึหึ

แต่มันก็เป็นแค่ความเห็นส่วนตัวของเราคนเดียว
และก็ไม่รู้ว่าน้องมันจะกลับเข้ากลุ่มมาได้มั้ย
กับคนอื่นในแก๊งส์อะไม่รู้นะ แต่ส่วนตัวอะ ...
ถ้าน้องมันจะยอมคุยด้วย และแก้ไข ก็อาจจะพอได้
แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเหมือนเดิมหรือเปล่า เพราะความไว้ใจมันหายไปเยอะ
ความอดทนมันก็หมดไปเยอะแล้วเหมือนกัน
ไม่ได้อยากจะโหดร้ายหรอกนะ แต่ถ้าปล่อยต่อไปแล้วมันก็จะติดเป็นนิสัยน้องไปตลอด
แล้วไอ้คนที่คอยมาแก้ตัวให้ก็จะเสียไปด้วย จริงมั้ย ...

เฮ้อ ไปดีกว่า เหนื่อย ...

     Share

<< วันที่ ... หลาย ๆ อย่างมารวมกันเริ่มนับ 1 ใหม่ >>

Posted on Mon 4 Jan 2010 13:27

 

 
  
 




พี่จ๊ะพี่จ๋า
พี่ส้ม
พี่นก น้องนิ๊งหน่อง
พี่แอน
พี่ต้า


อารมณ์ดี ^^
เหงา
ปล่อย ... ให้มันลอยไป
กูไม่ใช่ ...
หัวหิน - เพชรบุรี
ออกมันทุกวัน
ว่างมาก
Track 1
^^
ขอโทษ ...
ฝันๆๆ
Me ...
บ่นๆๆ
เจ็บข้อมือ แงแง
ฉันเป็นอะไรไป ...
ฝันร้าย ...
จิตตกรายวัน ...
รู้สึกแปลก ...
เริ่มนับ 1 ใหม่
ปีใหม่ ๆ ...
วันที่ ... หลาย ๆ อย่างมารวมกัน
วันที่ ... อยากเป็นดาว ...
วันที่ ... ผู้คนแตกตื่น
วันที่ ... ยาวนาน
วันที่ ... อ่อนไหว
วันที่ ... รวมพลล้นบ้าน
วันที่ ... สะพายกล้อง ท่องราชดำเนิน
วันที่ ... โดนดุ
วันที่ ... แม่หนีเที่ยว
วันที่ ... บาดเจ็บ
วันที่ ... รู้สึกเสื่อม
วันที่ ... ปวดไปทั้งตัว
วันที่ ... ฉันเหงา ...
วันที่ ... แสนเหนื่อย ...
วันที่ ... มีเพื่อน
วันที่ ... ภาพย้อนกลับ
วันที่ ... สำนึกผิด
วันที่ ... ได้ออกร่อน
วันที่ ... เท่าไหร่ก็ช่างมันเถอะ



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn