เริ่มนับ 1 ใหม่

หลังจากเมื่อวานนั่งคิดอยู่ว่าน้องมันจะเอายังไง
คุยกับป๋าแล้วป๋าก็โกรธมาก มากพอจะไม่คุยอีก
คิดถึงหน้าป้าแล้วเลยลองพูดกับป๋าดูอีกทีว่า ... ขอโอกาสให้น้องมันอีกทีแล้วกันนะพี่
ถือว่าเราผิดกันคนละครึ่งกับน้อง ... ผิดที่ปล่อยให้น้องทำตัวแบบนี้แล้วไม่ได้เตือน
เพราะเราคิดว่าน้องเล็กมันยังเด็กตลอด แล้วก็ปล่อยให้น้องทำตามใจจนเสียนิสัย
งั้นเราก็คงต้องให้โอกาสน้องดูซักครั้ง ... แต่คงต้องคุยกันยาวล่ะ

ป๋าบอกให้น้องเอาของมาคืนวันนี้ ภายในวันนี้ โอกาสสุดท้าย
ถ้ามาแล้วขอโทษ ก็จะคุย แต่ถ้ามาแค่คืนของแล้วไป ก็จะปล่อยไป

ป้าโทรมา เชื่อแหละว่าจิง ๆ แล้วก็เป็นห่วงน้อง กลัวว่าพี่ ๆ จะโกรธจนตัดหางปล่อยวัด
พยายามจะรับผิดแทนน้องเหลือเกิน เลยต้องถามว่า แล้วเวลาน้องมันมาทำไรที่บ้านเค้า
แล้วป้าไม่อยู่ไม่รู้ด้วยเนี่ย ผิดด้วยมั้ย ... เวลาไปไหนมาไหนแล้วป้าไม่ได้ไปด้วยมันไปเองได้
พอวันนั้นเกิดจะกลับเองไม่ได้เนี่ย มันยังไง ... เวลามันไม่เกรงใจพี่ ๆ เวลาอยู่บ้านเค้าเนี่ย ป้ารู้ด้วยหรอ
ขนาดขับรถมารับผิดแทนน้องถึงบ้านเลย ... มานั่งมองหน้า ทำตาปริบ ๆ รู้แล้วว่าห่วงน้อง

ป๋าให้ป้าโทรหาน้องเพื่อเตือนเป็นครั้งสุดท้าย ป้ารีบโทรเลย ... พูดไปก็กัวพี่ ๆ ไป 555
แล้วป้าก็ต้องรีบกลับไปเข้าคอนแวนเนอะ อิอิ

น้องโทรมาหาป๋าหลังจากป้ากลับไป ว่าคงไม่เข้าเพราะว่าคงไม่ทัน
ป๋าเลยบอกว่า นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่พี่ ๆ จะให้ ถ้าไม่มาก็จบ

น้องมาถึงเกือบ 3 ทุ่ม มาถึงก็เงียบ ยกมือไหว้แล้วก็เงียบ
ป๋าถามว่า อยากรู้เรื่องใช่มั้ยว่าพวกพี่รู้สึกยังไง ... ตอนแรกป๋าบอกว่าป๋าจะไม่คุย จะให้เราคุย
แต่พอเห็นหน้าน้องจริง ๆ ก็ใส่ซะชุดใหญ่ ... เราทำได้แค่ยืนฟัง ... แทรกบ้างเป็นบางเรื่อง

เอากันจริง ๆ ก็พูดไม่ครบทุกเรื่องหรอก เพราะมันเยอะมาก เยอะจนนึกไม่ทัน
นึกแบบรวม ๆ กับที่หนัก ๆ จัง ๆ ... น้องมันก็ตอบอยู่ไม่กี่คำ ค่ะ ขอโทษค่ะ ผิดค่ะ เข้าใจค่ะ หนูไม่รู้ตัวเลย
สลับกันอยู่ประมาณนี้อะ ... ทำท่าเหมือนจะร้องไห้ ป๋าก็บอกเลยว่าไม่ต้องร้อง
เลยก้มหน้าซุกหว่างขากันไป ... เงยหน้าขึ้นมาเหมือนจะเถียง พอโดนดุก็กลับไปซุกใหม่

กว่าจะคุยเสร็จก็ปาเข้าไป 5 ทุ่มละ คันขาไปหมด ยุงกัดได้อีก
บอกน้องว่ามีอะไรต้องคืนป๋าก็คืนซะ น้องมันก็ส่งรองเท้าคืน ป๋าเลยทวงโทรศัพท์ ...
จากนั้นก็ให้ขึ้นไปดูว่ามีของอะไรมั่ง ให้เอากลับไปให้หมด ... สรุปไม่มีอะไร
เหลือแต่กีต้าร์ที่อยู่ข้างล่าง และเงินค่าอาหารที่หารกันเมื่อคืนก่อน ... งานนี้น้องต้องจ่ายเองแล้วล่ะนะ

จ่ายตังค์ แล้วก็หยิบกีต้าร์ออกจากบ้านไป พอถึงประตูก็บอกว่า ถึงบ้านแล้วโทรมาบอกด้วย ... เออโทรมาเว๊ย

หวังว่าคงไม่ลืมข้อตกลงกันจากนี้นะน้อง ... พี่จะคอยดูว่ามันจะดีขึ้นมั้ย เพราะมันเป็นโอกาสสุดท้ายแล้วจิง ๆ
ป้า ... คงจะโอเคแล้วนะ น้องได้โอกาสอีกครั้งแล้ว แต่จากนี้ก็อยู่ที่น้องเค้าแล้วล่ะว่าจะรักษาไว้ได้มั้ย
แค่ตอนนี้คงไม่ให้ค้างที่บ้านจนกว่าจะโอเคกว่านี้ แต่ยังเจอ ยังกินข้าว ยังมาได้บ้างตามปกติ
เลิกคิดมาก เลิกโทษตัวเอง แล้วก็เลิกปกป้องน้องจนตัวเองแสบสีข้างได้แล้วนะป้า
เรามาช่วยกันทำให้น้องมันน่ารักในสายตาทุกคนด้วยกันดีกว่านะป้านะ ^^

ไปนอนดีกว่า ป๋าหลับไปแล้ว แต่เหมือนจะยังไม่สนิท รีบปิดรีบนอน ฝันดีนะ ด๊วบๆ

     Share

<< ปีใหม่ ๆ ...รู้สึกแปลก ... >>

Posted on Tue 5 Jan 2010 1:38

 

 
  
 




พี่จ๊ะพี่จ๋า
พี่ส้ม
พี่นก น้องนิ๊งหน่อง
พี่แอน
พี่ต้า


เรื่อง "น้ำ ๆ"
อารมณ์ดี ^^
เหงา
ปล่อย ... ให้มันลอยไป
กูไม่ใช่ ...
หัวหิน - เพชรบุรี
ออกมันทุกวัน
ว่างมาก
Track 1
^^
ขอโทษ ...
ฝันๆๆ
Me ...
บ่นๆๆ
เจ็บข้อมือ แงแง
ฉันเป็นอะไรไป ...
ฝันร้าย ...
จิตตกรายวัน ...
รู้สึกแปลก ...
เริ่มนับ 1 ใหม่
ปีใหม่ ๆ ...
วันที่ ... หลาย ๆ อย่างมารวมกัน
วันที่ ... อยากเป็นดาว ...
วันที่ ... ผู้คนแตกตื่น
วันที่ ... ยาวนาน
วันที่ ... อ่อนไหว
วันที่ ... รวมพลล้นบ้าน
วันที่ ... สะพายกล้อง ท่องราชดำเนิน
วันที่ ... โดนดุ
วันที่ ... แม่หนีเที่ยว
วันที่ ... บาดเจ็บ
วันที่ ... รู้สึกเสื่อม
วันที่ ... ปวดไปทั้งตัว
วันที่ ... ฉันเหงา ...
วันที่ ... แสนเหนื่อย ...
วันที่ ... มีเพื่อน
วันที่ ... ภาพย้อนกลับ
วันที่ ... สำนึกผิด
วันที่ ... ได้ออกร่อน



Comments

การเริ่มนับ1ใหม่ อาจมีการเปลี่ยนแปลงใหม่ๆ จะดีขึ้นรึร้ายลงก็ยากที่จะคาดเดาเนอะน้องนู๋....
looney   
Thu 7 Jan 2010 10:08 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn