ฉันเป็นอะไรไป ...

วันนี้รู้สึกเหนื่อย ... รู้สึกตัวว่าเหนื่อยและหมดแรงก็ตอนที่ตัวเองนอนจมอยู่บนโซฟา
มีป้านั่งอยู่บนเก้าอี้คอมนั่งคุยอยู่กับป๋าที่นั่งอยู่บนเตียง
ในมือตัวเองก็ถือตุ๊กตาหมีตัวน้อยที่ชื่อว่า "น้องนู๋" ที่ป้าแกตั้งให้ตามชื่อที่พี่ ๆ เรียกหนูในไดนี่แหละ
กอดน้องนู๋ไว้แล้วก็จ้องตามัน ... เหมือนป้าแกจะแหย่อะไรซักอย่าง เลยขว้างน้องนู๋ใสป้าแกไปทีนึง

หลายวันที่ผ่านมาเหมือนจะมีแต่เรื่องสนุกสนาน การได้เจอเพื่อนจากแดนไกล
น้องอ้อมขึ้นมาจากภูเก็ต ต่อไปนี้น้องเค้าจะมาทำงานที่กรุงเทพฯ ... พวกเราก็เลยนัดเจอและกินข้าว
เนย ... หลังจากที่โดนชุดใหญ่แล้วหายไปเมื่อคราวก่อน กลับมาคราวนี้เหมือนจะดีเลยนะ
นิ่ง เรียบร้อย อะไรก็ได้ ยังไงก็ได้ ไม่มีปากเสียงแต่อย่างใด
ผ่านไปแค่วันเดียว เนยก็ก่อเรื่องได้มากมาย ...
โกด ... โกดเนยที่ทำกับแอ๋ม ... อย่าคิดนะว่าชั้นจะไม่คุยกัน
อย่าคิดว่าชั้นไม่สนิทกันนะ รักแอ๋มมากกว่าแกเยอะอะเนย
เนยจะโต ... นี่โตแล้วใช่ม๊ะที่ทำแบบนี้อะ คิดได้แค่นี้มันไม่โตเว๊ย
เอาตัวเองยังไม่รอด ลากเด็กต่างจังหวัดไปเที่ยวกลางคืน ผู้หญิง 2 คน
แล้วถ้าน้องเค้าเป็นไรขึ้นมา จะรับผิดชอบได้มั้ย อยากจะรู้
จะไปอยู่กับใคร ถามเจ้าของบ้านเค้ามั่งมั้ยว่าเต็มใจหรือเปล่า
ไปอยู่บ้านเค้าแล้วยังไปเหวี่ยงใส่เจ้าของบ้าน สุด ๆ อะเนย

เรียกเนยมาคุยที่บ้าน ... ก่อนจะพูดอะเครียดมาก เครียดจนนอนไม่หลับ
นอนกัดฟันทั้งคืนอะ รู้ตัวเลยว่ากัดฟัน ... ไม่ได้เครียดว่าเนยจะรู้สึกยังไงหรอก
แต่เครียดเพราะป้าจะรู้สึกยังไงต่างหาก ... ถ้าไม่มีป้า เนยมันคงหลุดจากกลุ่มไปแล้ว

ป้าบอกว่าไม่ต้องคุยอีกแล้ว มันไม่ฟังหรอก ... จิง ๆ ก็ควรจะโล่งนะที่ไม่ต้องใส่ใจอะไรอีก
แต่มันก็แปลกที่ยังเครียดอยู่ดี ... หรือว่าเราเองนี่แหละที่ใจอ่อนกันแน่ ... หรือว่ายังไงฟ๊ะ งงตัวเอง

.................................................................

บางทีการที่เราได้รับรู้อะไรบางอย่าง มันก็ทำให้เราสับสน ... จนบางทีน้ำตาก็อยากจะไหล
แต่ ... วันนี้คงไหลไม่ได้อะ คืนนี้ป๋าค้างอยู่ด้วย ถ้าร้องคงไม่ได้นอน เพราะป๋าแกคงถาม
บางที ... เราก็ควรจะตื่นจากความฝัน กลับมาทำหน้าที่บนโลกของความเป็นจริงซะทีเนอะ

.................................................................

คิดถึงก็เสียใจ
ห่วงใยก็เสียน้ำตา
อยู่เฉย ๆ คงดีกว่า
อาจไม่ต้องเสียน้ำตาเพราะเสียใจ

.................................................................

สรุปแล้ว ... ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย ...

     Share

<< ฝันร้าย ...เจ็บข้อมือ แงแง >>

Posted on Mon 18 Jan 2010 0:05

 

 
  
 




พี่จ๊ะพี่จ๋า
พี่ส้ม
พี่นก น้องนิ๊งหน่อง
พี่แอน
พี่ต้า


รู้จัก สนิท หรือ ผูกพัน
เดินกลับบ้าน ...
หลายวันที่ผ่านมา ...
เรื่อง "น้ำ ๆ"
อารมณ์ดี ^^
เหงา
ปล่อย ... ให้มันลอยไป
กูไม่ใช่ ...
หัวหิน - เพชรบุรี
ออกมันทุกวัน
ว่างมาก
Track 1
^^
ขอโทษ ...
ฝันๆๆ
Me ...
บ่นๆๆ
เจ็บข้อมือ แงแง
ฉันเป็นอะไรไป ...
ฝันร้าย ...
จิตตกรายวัน ...
รู้สึกแปลก ...
เริ่มนับ 1 ใหม่
ปีใหม่ ๆ ...
วันที่ ... หลาย ๆ อย่างมารวมกัน
วันที่ ... อยากเป็นดาว ...
วันที่ ... ผู้คนแตกตื่น
วันที่ ... ยาวนาน
วันที่ ... อ่อนไหว
วันที่ ... รวมพลล้นบ้าน
วันที่ ... สะพายกล้อง ท่องราชดำเนิน
วันที่ ... โดนดุ
วันที่ ... แม่หนีเที่ยว
วันที่ ... บาดเจ็บ
วันที่ ... รู้สึกเสื่อม
วันที่ ... ปวดไปทั้งตัว
วันที่ ... ฉันเหงา ...
วันที่ ... แสนเหนื่อย ...



Comments

If you're looking to buy these arclties make it way easier.
Hernan   
Mon 27 Jan 2014 21:27 [6]
 

Arciltes like this just make me want to visit your website even more.
Armena   
Mon 27 Jan 2014 16:09 [5]
 

Finding this post has aneswred my prayers
Prudence   
Mon 27 Jan 2014 15:32 [4]
 

Going to put this arilcte to good use now.
Itsuki   
Thu 19 Sep 2013 22:39 [3]
 

You've really captured all the eslietnass in this subject area, haven't you?
Railey   
Tue 17 Sep 2013 18:46 [2]
 

สุดท้ายความรู้สึกต่างๆก็อยู่ที่ว่าเราจะคิดจะมองในมุมไหนนะค่ะ
กับเรื่องคนอื่นก็อย่าเอามาเครียด และการห่วงใยใส่ใจ ถ้าเราไปคาดหวังกะมันมากไปก็เสียใจอย่างนี้แหละคะ ป้าเป็นบ่อย ^^ แต่เรายังเป็นเดอะแก๊งส์นะคะ
ปัญหา มันคือรสชาติในชีวิตไงคะ
ป้า   
Mon 18 Jan 2010 11:10 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn