Me ...

เมื่อตัวเราเองเริ่มคาดหวังกับสิ่งที่ไม่รู้จะไปถึงเมื่อไหร่ แม้จะพยายามก้าวตามยังไงก็ไม่ถึง
ตัวเราเองก็มักจะอ่อนแรง และท้อแท้ไปก่อนจะถึงจุดนั้น ... ทำตัวเหมือนคนจิตตก นอย ไม่อยากทำอะไร

ต่อไปนี้เราจะอยู่กับปัจจุบัน อนาคตวางไว้เป็นแนวทาง หากมันจะไม่ถึงหรือเปล่าไปก็ช่างมัน
หัดพอใจกับทุกสิ่งที่เป็นไปตรงหน้าคงดีกว่า ไม่อยากเหนื่อยและเสียใจกับอะไรที่ไม่มีวันมาถึงอีกแล้ว
หากบังเอิญวันนึง ... สิ่งที่คาดหวังมันมาพบกันในทางข้างหน้า เราค่อยคิดกันใหม่แล้วกันเนอะ
รักษาความสุขให้อยู่กับเรานาน ๆ คงดีกว่าทุกข์เพราะรู้ว่าอนาคตมันจะจางหายไป ...

ต่อไปนี้จะทำอะไรที่อยากทำ หากไม่เดือดร้อนใคร ... หัดอยู่คนเดียวบ้าง กลับไปเรียนรู้การอยู่กับตัวเอง
ยึดคนอื่นไว้เป็นหลัก มันเหนื่อยและท้อแท้ อยู่กับตัวเองนี่แหละ รักตัวเองซะบ้างนะ ...
เวลาเพื่อนมา ก็เฮฮา แต่เวลาอยู่คนเดียว มันก็ควรจะอยู่แบบมีความสุขได้แล้ว
เลิกคิดฟุ้งซ่านนั่งอยู่คนเดียวแบบหงอย ๆ ซะที ใครมันจะมารู้ด้วยว่าเราเป็นอะไร

เมื่อไหร่ข้อมือจะหายฟ๊ะเนี่ย เบื่อจะแย่ ทำไรก็ไม่ได้ ได้แต่นัง ๆ นอน ๆ
วันก่อนที่ไปสวนรถไฟ แค่ขี่จักรยานยังปวดข้อมือ ถ่ายรูปก็ปวดข้อมือ แล้วจะไปทำไรได้ฟ๊ะเนี่ย
นั่งพิมพ์คอมบางทีมันยังปวดเลย ... ต้องไปหาซินแสอีกวันจันทร์ แล้วจะต้องทรมานอย่างงี้อีกกี่วันเนี่ย
นัดเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา นี่ก็วันเสาร์แล้วเหอะ ยังปวดอยู่เลย เวงกำ
หรือว่าจะต้องพิการไปตลอดชีวิตฟ๊ะเนี่ย

ไม่แน่ ถ้าคืนนี้ป๋าไม่เข้ามา อาจจะหนีไปสวนรถไฟดีกว่า เบื่ออยู่เฉย ๆ ... ฟุ้งซ่าน จิตตก ไร้สาระโคด ๆ
เดี๋ยวนี้ทำตัวเหมือนมีปัญหายังไงไม่รู้ เหนื่อยกับตัวเอง คนอื่นเค้าก็คงรำคาญเนอะ
อยู่ดี ๆ ก็เงียบ อยู่ดี ๆ ก็จิตตก ...

ยิ้มรับกับทุกสิ่งที่เป็น
มองเห็นทุกอย่างที่เข้ามา
เลิกหวังเลิกค้นหา
บอกลาความเสียใจ

ไม่อยากร้องไห้ซ้ำซาก
ไม่อยากคิดถึงใครคนไหน
ไม่อยากต้องเจ็บต้องปวดใจ
ไม่อยากอยู่เพื่อใครที่ไกลเกิน

ฉันจะเป็นตัวฉัน
ยิ้มมันทุกวันไป
ไม่สนไม่แคร์ใคร ๆ
อยู่แบบสบาย ๆ สไตล์กู

     Share

<< บ่นๆๆฝันๆๆ >>

Posted on Sat 23 Jan 2010 14:14

 

 
  
 




พี่จ๊ะพี่จ๋า
พี่ส้ม
พี่นก น้องนิ๊งหน่อง
พี่แอน
พี่ต้า


รู้จัก สนิท หรือ ผูกพัน
เดินกลับบ้าน ...
หลายวันที่ผ่านมา ...
เรื่อง "น้ำ ๆ"
อารมณ์ดี ^^
เหงา
ปล่อย ... ให้มันลอยไป
กูไม่ใช่ ...
หัวหิน - เพชรบุรี
ออกมันทุกวัน
ว่างมาก
Track 1
^^
ขอโทษ ...
ฝันๆๆ
Me ...
บ่นๆๆ
เจ็บข้อมือ แงแง
ฉันเป็นอะไรไป ...
ฝันร้าย ...
จิตตกรายวัน ...
รู้สึกแปลก ...
เริ่มนับ 1 ใหม่
ปีใหม่ ๆ ...
วันที่ ... หลาย ๆ อย่างมารวมกัน
วันที่ ... อยากเป็นดาว ...
วันที่ ... ผู้คนแตกตื่น
วันที่ ... ยาวนาน
วันที่ ... อ่อนไหว
วันที่ ... รวมพลล้นบ้าน
วันที่ ... สะพายกล้อง ท่องราชดำเนิน
วันที่ ... โดนดุ
วันที่ ... แม่หนีเที่ยว
วันที่ ... บาดเจ็บ
วันที่ ... รู้สึกเสื่อม



Comments

It's imavrptiee that more people make this exact point.
Jaclyn   
Mon 27 Jan 2014 16:01 [3]
 

Kudos! What a neat way of thniking about it.
Marcos   
Thu 19 Sep 2013 20:37 [2]
 

I don't know who you wrote this for but you helped a brteohr out.
Rakesh   
Tue 17 Sep 2013 18:33 [1]
 




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn